Marmaris Bülten
MARMARİSTE DATÇA'DA AKYAKA'DA DALYAN'DA NEREYE GİDİLİR NEREDE KALINIR
Your Voice Your Newspaper... From Marmaris to The World
İÇİNDE İNSANLIĞIN SON ERDEMİ KALANLARA ÖZEL
  İÇİNDE İNSANLIĞIN SON ERDEMİ KALANLARA ÖZEL

                Ne günlere kaldık!..
                Annemin;  aklına kalbine  yatmadığı bir olay karşısında kullandığı  bir deyim, “Ne günlere kaldık!..”
                Yaşamım boyunca, bugüne kadar çok duyduğum bu söz anne mirası olarak, benim için çok değerlidir.  Aynanın diğer tarafı gibidir. Çoğu zaman bizlere bizleri hatırlatan, insan olma kavramını bir kez daha hatrlatan,  yaşanan olaylar karşısında içinde bulunulan durumu  çığlıklarla vurgulayan bir söyleyiştir.
                 Yakın zamanlarda ve bugünlerde hemen herkes, her konunun uzmanıymışçasına;  akla gelen her konuda, hem de hiç susmadan  olmadık tavsiyelerde bulunarak, her sabah uyandığında kendisini en yukarıdaki “Ben” olma özlemiyle buluyor.
                …………………?
                Üretmek yerine tüketmek üzerine kurduğumuz  küçücük dünyalarımızda;  yaşadığımız dünyanın geleceği için önümüze koyacağımız bir amacımız bir hedefimiz olmadığı gibi kim olduğumuzu, ne yaptığımızı unutarak, sürekli karşı tarafta kabul ettiğimiz kişilere bir çıkış yapma ihtiyacıyla, bir sözlü saldırı halinde buluveriyoruz kendimizi.  
                 Peki biz kimiz, onlar kim?  Ne zaman ayrıldık birbirimizden ya da aslında hep ayrıydık ta yeni mi farkına varıyoruz?  Bizler aynı dünyada yaşayan “İnsan olarak tabir edilen” varlıklar değil miyiz?..  İnsanın sözlük anlamı; “Aklı ve düşünme yeteneği olan, dille, sözle anlaşan, en gelişmiş canlı sayılan yaratık.” olarak geçiyor hala(?)..  Artık insan olmanın  hangi niteliklerini taşıyoruz,  ya da hangilerini yaşamımızdan çıkarıp attık?..  Muhakkak birçoğumuz, “Yaradana,  insana,  canlıya, doğaya karşı yapılanlara karşı çıkma ve şiddet karşısında sorguluyoruzdur kendi kendimizi.   Gerçekten de bu günlerde en çok sorgulanan “insanlık” mı olmalıydı, sizce de?
                Asıl olan acı gerçek; “Ezilmenin getirdiği diklenme” ile aslında oluşmamış(!)  özgüven patlaması içerisin de, kendimizi ve çevremizi zehirliyoruz!
                “Yaşadığımız dünyamızda; insan olma erdemini çocuklarımıza en değerli miras olarak bırakmak zorundayız. Ölüyü saygıyla, diriyi sevgiyle anmalıyız ki, ileride bizler de insan gibi anılarak, koruyalım insanlığımızı…
                 İnanın şuan ki psikolojimle; her an herhangi bir yerde, “Heey vatandaş!.. Kalan insanlığın son erdemi için azıcık insanım diyebilen var mı?.. Dürüstçe, “Kalmadı valla” diyebilecekler için de var olanı  paylaşmaya var mısınız?..”  diyerek  bağırmak istiyorum….
                         
                          Yazar Birsen Tankaya Dinç - İstanbul

____________________________________________
TATİLDE NE NEREDE NEREYE? Tıklayın!..
www.marmarisbulten.com/Haberler/ne_nerede_nereye/ 

MÜŞTERİNİZ BİZDEN KAZANMAK SİZDEN!.. 
REKLAM TANITIM HABERLERİ 
tıklayın!        
www.marmarisbulten.com/Haberler/Tanitim_Reklam_Haberleri/

  İÇİNDE İNSANLIĞIN SON ERDEMİ KALANLARA ÖZEL
tarih Tarih: 02.05.2018, 01:13 okunma Okunma: 5276
Yorumlar
Ağzınıza kaleminize sağlık ne güzel anlatmışsınız.

Tarih: 02.05.2018 - 13:54 | Gönderen: Soner İnal
Sevgili Birsenciğim eline yüreğine sağlık.Çok anlamlı ve içimizden geçipte anlatamadığımız bir yazı olmuş.Seni tebrik ediyor sevgilerimi
sınuyorım.
İrem Köseoğlu
Tarih: 02.05.2018 - 14:46 | Gönderen: İrem Köseoğlu
Kalemine sağlık kardeşim. İnsanlık egosuna yenik düşerek, genelde çıkarı olduğu yerde ezmiş ve insanlığından ödün vermiş.
Tarih: 04.05.2018 - 10:23 | Gönderen: selcuk tankaya
Yorumla
Ad Soyad
E-Posta (yayınlanmayacaktır)
Yorumunuz
Güvenlik Kodu
  
2010 ales