Marmaris Bülten
MARMARİSTE DATÇA'DA AKYAKA'DA DALYAN'DA NEREYE GİDİLİR NEREDE KALINIR
Your Voice Your Newspaper... From Marmaris to The World
HERKES UNUTSA ANA UNUTMAZ
HERKES UNUTSA ANA UNUTMAZ

 Kadın, adın nedir?
             _  Bilmiyorum.
            Yaşın kaç, nerelisin?
             _ Bilmiyorum.
            Niçin o tüneli kazıyordun?
            _ Bilmiyorum.
            Ne zamandır gizleniyorsun?
            _Bilmiyorum.
            Niçin ısırdın parmağımı?
            _Bilmiyorum.
            Bizden sana zarar gelmeyeceğini bilmiyor musun?
            _Bilmiyorum.
            Kimin tarafındansın?
            _Bilmiyorum.
            Bu bir savaş, seçimini yapmalısın?”
            _Bilmiyorum.
            Köyün hâlâ yerinde duruyor mu?
            _Bilmiyorum.
            Şunlar senin çocukların mı?
            _EVET !..
            
……………..(?)..
                    
Wislawa SZYMBORSKA – VIETNAM

            
Hiçbir şey hatırlamayan ananın tek hatırladığı çocukları olmuş, yıllar önce Vietnam’ da.
            Evlat, 9 ay boyunca canından candır taşıdığı ananın.Dünyaya kafa tutarcasına gelirken minik çığlık, bütün ihtişamı ile deliverir sessizliği. Sımsıcak sarmalanandır, öpüp koklanandır o artık…
            Küçücük eller ananın eliyle ilk buluştuğunda, milyonlarca yıldız yağarmış gökten. İşte ondandır Tanrı’nın anaya en büyük hediyesi, evlattır denmesi.
            İlk adımlar, ilk sözcükler mutluluk gözyaşına boğar anayı.Evladının hastalığında sabahlayandır o. Yemeyip yediren giymeyip giydiren,  beraber okullu olandır evladıyla. Başarılarıyla övünen, dertleriyle üzülendir…
            Eğer ki evlat bilinmeyene uğurlanırsa, ateşe düşmüştür ana, ömür boyu ağlar. Bir ana ağlayınca, bütün insanlık ağlar.Nasıl söndürülür o kor ateş? Ardından koşsa, yalvarıp yakarsa değiştirebilir miydi, zamansız gidişi ana.
            Bin dua mı dökmeli dudaklarından? Kederiyle baş başa, rüyalara mı yatmalı gül yüzünü görmek için? Çaresizce anılara mı gömülmeli onsuz?
            Ethem, Abdullah, Ali İsmail, Ahmet, Mehmet ,Hasan, Berkin ve daha niceleri...
              Teröristti denilen, 
             Aleviydi denilen, 
             Gencecik yaşta darağacına gönderilen, 
             Vatana hizmet için gidip, geri dönemeyen,

             Gözyaşlarımıza sığdıramadıklarımız, minik çığlıklarla dünyaya gelip, dev dalgalarla uğurladıklarımız. Devrim çiçeklerimiz, şehitlerimiz, günahsız katledilen çocuklarımız, ne olduğu belli olmayan kayıp evlatlarımız. Ve arda kalan boynu bükük analarımız.
            Ceylan Önkol 12 yaşında bir çobandı, üzerine gelen bir havan topu sonucu öldü. Anası parçalanmış bedenini eteğinde topladı. 
 Cumartesi anneleri hala kanlı gözyaşlarıyla, evlatlarının yolunu gözlüyor.
            Berfo Ana, "Benim evladım gelir diye kapıyı bacayı açık bıraktım. Gün geçti, ay geçti, sene geçti çocuğum gelmedi. Benim çocuğum ölmüş se, cenazesini bana versinler!" demişti. Tam 35 yıl göz yaşlarıyla; 13 Eylül 1980’ de evinden alınıp bir daha dönmeyen oğlu Kırbayır'ı aradı talihsiz ana. 21 Şubat 2012 de oğlunun cenazesine bile kavuşamadan öldü gitti. Oysa ki beni oğlumun kemikleriyle gömün demişti.
            196 Gün oğlu Mehmet'in yasını tuttu anası Fadime Ayvalıtaş ve  kalbi evlat acısına dayanamadı hayata veda etti.
            Saçlarına ak düşmüş, sanki yaşamından yıllar gitmişti Ali İsmail Korkmaz'ın anası Emel Korkmaz'ın. "İçimde öfke var, dimdik ayakta kalıp,  katillerden hesap soracağım ve ben ömür boyu oğlumun onuruyla yaşayacağım, onlar katil damgasıyla kalacaklar!" diye haykırıyordu acılı ana.
            Berkin Elvan'ın anası, "Yavrum ben öleyim, sen gel ne olur!.." diye ağıtlar yaktı. Gözü yaşlı ana, yitirdiği oğulcuğu için hala adalet arıyor. Oysa ki,  ekmek için gitmişti Berkin, ekmeğe kan düştü…
            Analar; evlatları için yanan analar, nasıl kutlayalım gününüzü? Gücümüz yeter mi, bu acıları dindirmeye? Silebilir miyiz göz yaşlarınızı? Herkes unutsa, siz unutamazken söndürebilir miyiz yüreğinizin yangınlarını?..
            Cennet  anaların ayakları altında denilirken, evlat acısıyla cehennemdi yaşatılan onlara. Ne özrü ne de telafisi var bunca yaşanılanın.
            ANALAR AĞLAMASIN ARTIK !..
            Hayatta olmayan annem ve tüm annelerimize yürekten sevgimle, anneler gününüz kutlu olsun… 
                                            Nur Niemela / İdaho - USA

_____________

MARMARİS'TE
NEREYE GİDİLİR NEREDE KALINIR?..
Tıklayın!
www.marmarisbulten.com/Haber/marmariste_nereye_gidilir_nerede_kalinir/

_____________

MÜŞTERİNİZ BİZDEN
KAZANMAK SİZDEN!.. 
Tıklayın!
www.marmarisbulten.com/Haber/musteriniz_bizden_kazanmak_sizden/

HERKES UNUTSA ANA UNUTMAZ
tarih Tarih: 10.05.2015, 13:43 okunma Okunma: 1142
Yorumla
Ad Soyad
E-Posta (yayınlanmayacaktır)
Yorumunuz
Güvenlik Kodu
  
2010 ales