Marmaris Bülten
MARMARİSTE DATÇA'DA AKYAKA'DA DALYAN'DA NEREYE GİDİLİR NEREDE KALINIR
Your Voice Your Newspaper... From Marmaris to The World
BİR VARMIŞ BİR YOKMUŞ DERKEN GASSAL
BİR VARMIŞ BİR YOKMUŞ DERKEN GASSAL

                Gassal kelimesi bazılarımıza ne kadar uzak ve bilinmeyen olsa da, çoğumuz için ”Son uğurlayan” olarak akıllarda kalacaktır. Ne kadar zor, ne kadar meşakkatli  ve  ne kadar’ın  karşısına koyacak kelime bulamıyorum artık. Yaptıkları bu ulvi iş için önlerinde eğilerek, saygı duyuyorum Gassallar’a.
                 Dün en büyük kuzenim Rahmetli Zübeyde ablayı uğurladık Hakk yoluna. Defin öncesi hazırlık aşamasında, 3 kişi yardımcı olarak istediler.  Zübeyde ablanın kızı olmadığı için aile büyüklerinden,  Makbule yenge  ben ve Çiğdem olmak üzere gönülden isteyerek üç kişi hazırlık kısmına, cenaze yıkamaya eşlik ettik. Benim ve Çiğdem’in yaşamında ilk kez, böyle bir deneyimi olacaktı.  Girmeden önce arada bir gözlerimiz birbirini buluyor, karşısında soruları olmayan soru işaretlerini yakalıyorduk, bakışlarımızda!..  Zaman geldi ve içeriye alındık.  Duvarlar beyaz ve tertemizdi. Gassal hanım, işinin ehli elli yaşlarının üzerinde bir hanım. Merakıma yenik düşerek, “Ne kadar zamandır bu işi yapıyorsunuz?” dediğimde, 16 yıl önce eşi öldükten sonra bu işe başladığını söyledi. Merhumeyi hazırlarken; ne kadar hassas, ne kadar naif, ne kadar ince dokunuşlarla yavaş yavaş, incitmeden sırayla, bir bir gerekli hazırlıkları yapıp duaları okurken, bizler de onun görünmez elleri olarak elimizden geldiğince bizi yönlendirdiği şekilde yardımcı olmaya çalıştık.
                Bunlar yapılması gerekli şeylerdi belki… Beni bitiren, duygulara boğan an ise son helallik için eşinin ve iki oğlunun içeriye sırayla alınmasıydı. Bu nasıl bir duygu seli anlatamam! Başlarını bir yastığa koyduğu eşini uğurlarken, geride kalan eşin gözlerindeki hüzün ile karışık özlemi anlatılamazdı!..  İki evladının annelerinin başında durarak önce dualar okuyup, sonra anneye son dokunuşlarında  yüreğim paramparça, gözyaşlarımı tutamıyordum artık. Bir evladın annesine son kez dokunup bir müddet öylece kalarak ona son sözlerini söylerken, evladından  geçen o ışığı, o anne ve evlat arasındaki sevgiyi hissetmenin,  anlatmanın tarifi yok!..
                Sırasıyla annelerinin  ellerinden, ayaklarından, alnından öpüp uğurladıla,  o kısacık an’a, koca bir yaşamı sığdırdılar.
  Gasilhaneden çıkarken arkalarından baktığımda; o koca iki dev   adamın o güzel gözlerinde, o güzel yüzlerinde ve  yüreklerinde yaşayacaktı anneleri artık, onlarla beraber onlarla birlikte…
                Bir anne için daha ne olabilir ki, iki evladı eşi ve sevenleri  tarafından sevilerek, özlenerek, uğurlanmak!..
………………….
                Zübeyde ablanın bende kalan kısmı, portakal reçelidir. Portakalın içinden, bana reçel yapmayı öğreten, yegane kadındı Zübeyde abla.  “Allah,  Allah…”  değişleri içerisinde, Allah’tan rahmet dileyerek uğurladık. Nurlar içerisinde uyu, Sevgili Zübeyde Ablam…
                  İnsanoğlu işte, bir varmış bir yokmuş!.. Hepimizin belki öncesinde hiç tanımadığı bir Gassal’ı olacak, bu kesin. Yaşadığımız bugünlerde bu anlayışa  öylesine çok ihtiyacımız var ki!.. Zamansız bunca ölüm, bunca hırs, bunca kin,  bunca çıkmaz ne için kimin için?..
                    Yazar Birsen Tankaya Dinç - İstanbul

____________________________________________
TATİLDE NE NEREDE NEREYE? Tıklayın!..
www.marmarisbulten.com/Haberler/ne_nerede_nereye/ 

MÜŞTERİNİZ BİZDEN KAZANMAK SİZDEN!.. 
REKLAM TANITIM HABERLERİ 
tıklayın!        
www.marmarisbulten.com/Haberler/Tanitim_Reklam_Haberleri/

BİR VARMIŞ BİR YOKMUŞ DERKEN GASSAL
tarih Tarih: 09.01.2017, 00:45 okunma Okunma: 1357
Yorumlar
Allah rahmet etsin, mekanı cennet olsun...
Tarih: 19.01.2017 - 14:30 | Gönderen: selçuk tankaya
Sevgili Gelinim Birsen
Merhaba.Tekrar başın sağolsun.Evet zamanı gelen bu fani dünyadan sonsuza gidiyor. Evet böyle bir şeye bizzat tanıklık ve yardım etmek insana çok değişik duygular yaşatıp belki hayatını sorgulamasına ve bundan sonraki yaşamını tekrar gözden geçirmesine veya değiştirmesine neden olabiliyor.Tabi hayat devam ediyor sahip olduğumuz değerlerin kıymetini anlayıp ona göre davrandığımız ölçüde belki daha Mutlu olabiliriz diye düşünüyorum.Herzamanki gibi samimi duygularını en içten bir şekilde yazıya dökmüşsün.Kutlarım seni
Tarih: 09.01.2017 - 10:42 | Gönderen: Aydın Dinç
Gercekten cok zor. Bas sagligi diliyorum
Tarih: 09.01.2017 - 11:39 | Gönderen: Muzeyyen Ozker
Ben bu yazıya yorum yapamayacağım, Sevgili Birsen Tankaya Dinç yaşadığın tüm Duyguları yaşadım adeta öyle Şiddetle sarsıldım ki kendimi tutamıyorum."Soruları olmayan soru işaretlerini yakalanması..."."Hepimizin belki öncesinde hiç tanımadığı bir Gassal'ı olacağı.." hali bir kere daha düşündürdü beni yaşam ve ölüm yorgunu olduğumuz bu günlerde...! Ölüm Tek Gerçek! Ve Beynimin içinde bir şarkının dizeleri 🎵Gidiyorum uzaklara Bilinmez diyarlara Seni bırakıp gitmek varya o koyuyor inan bana Ben senle olamadim gençliğime doyamadım Ben senle kalamadım günlerimi sayamadım Ölüm de var sonunda gülüm de var Dağların arkasında yar ah yar"🎵 Perihan Ablaya ve Tüm Uğurladıklarımıza sevgi ve rahmetle gelsin.Nurlar İçinde uyusunlar. Başınsağolsun Sevgili Birsen Dinç böyle bir yazı o Duyguları yaşayınca kaleme alınabilir. Iyi ki yorum yapamayacağım dedim ancak Sevgili Yazarımız duygularımı havaya kaldırdı.Teşekkürler Birsen Tankaya Dinç
Tarih: 09.01.2017 - 11:52 | Gönderen: Nevcihan Dinç
Birsencim, Hakk rahmet eylesin , ruhu şad olsun . Duygularını gonulden paylaşıyor başsağlığı diliyorum. Yüreğine sağlık ...
Tarih: 09.01.2017 - 12:37 | Gönderen: Güler Özcan
Yorumla
Ad Soyad
E-Posta (yayınlanmayacaktır)
Yorumunuz
Güvenlik Kodu
  
2010 ales