Marmaris Bülten
MARMARİSTE DATÇA'DA AKYAKA'DA DALYAN'DA NEREYE GİDİLİR NEREDE KALINIR
Your Voice Your Newspaper... From Marmaris to The World
ASLINDA BUGÜN HEPİMİZ HEP GEÇMİŞİ YAŞARIZ
ASLINDA BUGÜN HEPİMİZ HEP GEÇMİŞİ YAŞARIZ

                  Arkadaşım Nezahat, bir kahve içimi bana uğramıştı…
                 Kahve bahane sohbet şahane denilerek, laf lafı açar ya, sohbet ederken önce “çocuklara kardeş yapsaydık” pişmanlığı ile başlayıp, sonra ikimizde eşit olan kardeş sayımıza bakarak, “Ooo bütün kardeşler olarak hepimiz ayrı ayrı  yerlerdeyiz” dedik tabii.
                 Yaşamın can alıcı gerçeğini kendi gözlerimizde bulduğumuzda, bir müddet öylece bir birimize bakarak acı acı yutkunduk. “Allah yaşayan tüm canlara sağlık, sıhhat ve huzur versin.” diyerek. Ve o anda, “Anne ve babalarımızın yanında kim var ?” diyerek, bir birimizi sorguladık.
                Anne ve babalarımızı düşündüğümüz anda  yaşamda kaç tane çocuğun olursa olsun, yaşamın normal akışı içerisinde tıpkı onlarında yaptığı gibi hatta tıpkı bizlerinde yaptığı gibi ve bizim çocuklarımızın da yapacağı gibi…
                Zamanı geldiğinde kendi yolumuzu çizip, ana baba ocağından ayrılarak, yaşamımızı tek başımıza kurduğumuzda, ana baba olduğumuz zamanda, geride kalan tek şey, eşler oluyor.
                Hani sinemaya gidersin güzel bir film izlersin ya!.. Film boyunca oynayan karakterlerden birisi oluverirsin o anda. Çevren insanlarla dolu ve o an yaşadığın filmdeki konu olur. Hiç bitmeyeceğini sanırsın ve zamanın nasıl geçtiğini anlayamadan, film bittiğinde sinemaya kiminle geldiysen onunla çıkar gider dönersin gerçek dünyana.
Ve çocuklarımız…
                Çocuklar;  çekirdek ailelerinden çekilip gittiklerinde de, tıpkı yaşamlarını birleştirmeye karar verdikleri kişiyle daha ilk günde, bir çatı altında birbirlerinin yeni sırdaşı ve can dostu olurlar. Tabii bir farkla; geçmiş yılların yüreklerine, yüzlerine bıraktığı izlerle.
                Siz, siz olun yanınızda yer alan eşinizi başınızın üzerinde, yüreğinizin içerisinde sımsıkı tutun.  Çünkü yaşlanıp gerçekten bir nefese, bir dosta ihtiyaç duyduğunuzda ilk bulduğunuz nefes onun nefesi, ilk bulduğunuz sıcaklık ise onun sizi yıllardır saran ve sonuna kadar sarmaya devam eden elleri, yürekleri olacaktır.
                Tıpkı geriye dönüp, düşünce gözümüzle arkamıza baktığımızda ana babamızın yaşamındaki güzel gerçek gibi.  “Kızım - Oğlum, bu gün baban benim için çorba yaptı.” sıcaklığında…
              Yazar Birsen Tankaya Dinç - İstanbul

____________________________________________
TATİLDE NE NEREDE NEREYE? Tıklayın!..
www.marmarisbulten.com/Haberler/ne_nerede_nereye/ 

MÜŞTERİNİZ BİZDEN KAZANMAK SİZDEN!.. 
REKLAM TANITIM HABERLERİ 
tıklayın!        
www.marmarisbulten.com/Haberler/Tanitim_Reklam_Haberleri/

ASLINDA BUGÜN HEPİMİZ HEP GEÇMİŞİ YAŞARIZ
tarih Tarih: 22.01.2018, 01:26 okunma Okunma: 2985
Yorumlar
Yüreğinize, kaleminize sağlık. Sevgiler.
Tarih: 23.01.2018 - 01:47 | Gönderen: Pınar Çağlıner
Kalemine sağlık kardeşim. Hayatın filimi aşağı yukarı hep aynı. Bu filmi izlemeye başladığında yalnızdık, filim bittiğinde de yalnız olacağız. Önemli olan filimin içerisini nasıl doldurduğun. Kadir kıymet bilmeyen insan, Hayata getirenlere hep uzaktan bakar. Onların sana en çok ihtiyacı olduğu anda. Velhasıl insanı anlamak zor.
Tarih: 23.01.2018 - 10:46 | Gönderen: selçuk tankaya
Gerceklerin, boylesine guzel bir anlatimi baska olamazdi. Sevgilerimle.
Tarih: 24.01.2018 - 16:00 | Gönderen: scatkan
Birsenciiğim eline yüreğine sağlık.Sevgilerle.
Tarih: 25.01.2018 - 18:20 | Gönderen: İrem Köseoğlu
Yorumla
Ad Soyad
E-Posta (yayınlanmayacaktır)
Yorumunuz
Güvenlik Kodu
  
2010 ales