Marmaris Bülten
MARMARİSTE DATÇA'DA AKYAKA'DA DALYAN'DA NEREYE GİDİLİR NEREDE KALINIR
Your Voice Your Newspaper... From Marmaris to The World
ANNELERDEN KALAN DEĞERLERİ GÖREBİLMEK
ANNELERDEN KALAN DEĞERLERİ GÖREBİLMEK

                Annenizin öyküsünü özel kılan, sizlersiniz…
                Bir Anneler Günü’nü daha kutluyoruz. Yaşamımın başlangıcı olan, benim öyküm, benim gerçeğim olan annemi anlatacağım sizlere.
Annemin yaşamı, öyle kolay bir yaşam değildi. Hani derler ya, “Elini sıcak sudan soğuk suya sokmadı.” gibi ballı bir yaşam, hiç değildi!..
                Kimine göre sıradan, kimine göre de zor bir yaşam.  Kendi yağında kavrulan, 19 yaşında evlenene kadar da evinin en küçük olan.. Annesinin ve Ağabeylerinin İpeğiydi, annem. Babasını 2 yaşında kaybettiği için  babası ile ilgili hatırladığı hiç anısı yoktu. Çocukluğumdaki annemi hatırladığımda uzun siyah saçları, ela gözleri ve kendine olan özgüveni gelir aklıma. Onu ayakta tutan yaşadığı yaşamın zorluklarında, ona yoldaş olan özgüveni.
                Annemin  2 oğlu, 5 kızı toplam 7 yaşamı vardı.  Ya bizler?.. Bizler huyu suyu bir birine benzemeyen yedi kardeş.  Güzel olan İyi günde de kötü günde de kardeş gibi yar olmaz. İşte bunu sağlayan yaşadığı sürece bizlere kol kanat olan, Annem…
                Çocukluk anılarımda elbiselerimizi, okul önlüklerimizi ve pijamalarımızı hep annem dikerdi. Hiç unutmam,  ilk okul 1. sınıf  öğrencisiydim.  23 Nisan tören kıyafetimi dikmişti, annem. Kenarları beyaz sutaşı ile süslenmiş, kırmızı bir elbiseydi. “Sutaşı da ne?” diyeceksiniz, çocukluğunda sutaşlı elbise giyen bilir. Pijamalarımızı pamuklu kumaşlardan dikerdi. Pijamalarda en sevdiğim bölüm, pamuklu kumaşın üzerine basılmış farklı farklı bebek figürlerydi. Akşamları yatarken o bebek resimlerine dokunur, onlardan bir tanesinin benim olacağı hayalini kurarak uyurdum. O hayal ki benim çocukluğumu süsleyen taçtı.  Annem bütün bunları şimdi antika olan küçücük bir el dikiş makinesinde dikerdi. Sadece bizim değil, bizimle birlikte neredeyse tüm mahallenin dikişini de dikerdi annem...  Kim bilir, dikiş yaparken annem,  acaba nelerin hayalini kurardı, neleri düşlerdi?..
                 Bazen, dikiş dikerken gözlerinde yaşlar görürdüm. “Anne ne oldu?” soruma karşı duyduğum yanıt,hep aynı olurdu. “Yavrum gözüme bir şey kaçtı.”… Tabii ben çocuk kalbimle ona inanır, oyunuma kaldığım yerden devam ederdim. Şimdi düşünüyorum da ne kadar safmışım!..  O yürekte neler vardı ya da nelere yer yoktu?..
                Babamın işleri sarpa sarınca, oturduğumuz mahallede kendine küçücük bir bakkal dükkanı açtı. Annem zor günlerde bizleri ele güne mahkum etmedi. Bizlere her defasında, hep okuyun meslek sahibi olun derdi.
                Annemin  çocukluğunu düşünüyorum da, yaşam eşit şekilde dağıtılsaydı insanlara, onu da bırakın okuma imkanı eşit verilseydi tüm çocuklara, inanın yaşadığımız dünya şu an daha başka olurdu.  Eminim anneme okuma imkanı verilseydi ya doktor, ya da iyi bir hukukçu olurdu. Çünkü haksızlıkta ilk sesini çıkaran hep o olurdu.
                Yaşamı boyunca mahallenin alternatif tıpçısıydı. Mahallede düşüp kolunu ayağını çıkaran mahallenin çocuğu, soluğu bizim evde  bulurdu. “İpek teyzeee kolum çıktı!..” diyerek şifayı ve teselliyi annemde arardı. Ağlayan çocuğun dikkatini başka bir yöne toplamak için, kendi kurguladığı bir hikayeyi anlatırken, hoop kol bir anda yerine takılırdı. Yaşam ona zor olsa da, o yaşamını hep kolay kılmak için didinip dururdu. Hep hayal kurardı, ileriye dökük. Hayallerine gerçekmiş gibi sımsıkı sarıldı gerçekleşmeyeceğini bile bile!..
                Kızdırdığımda, “Anne olduğunda beni daha iyi anlayacaksın.” derdi. Kızım Ela’yı kucağıma aldığımda, o büyülü sözlerin ne anlama geldiğini öğrendim, çok daha iyi anladım. Telefonla aradığımda “Birsenim” diye açıyor. Ben onun bir parçası olduğum gibi o da benim bir parçam!   Özlediğimde ellerime, ona benzeyen gözlerime bakarken, kulaklarımda onun “Kokuna kurban olurum.” sözleri yankılanırken, yüzümde, gözlerimde hep annemden bir parça bulurum.
                Annem hakkında sizlere  daha  günlerce yazabilirim  aslında. Her annenin yazdığı bir öyküsü, mutlaka vardır. Bu öykü  bazen uzun, bazen de kısadır. Önemli olan onu özel kılan anne yazımı olmasıdır. Her annenin çocuğunda bıraktığı bir parçası, mutlaka vardır.  Değerli olan ise annenizin size bıraktığı o parçayı görebilmenizdir.
                                Yazar Birsen Tankaya Dinç - İstanbul

____________________________________________
TATİLDE NE NEREDE NEREYE? Tıklayın!..
www.marmarisbulten.com/Haberler/ne_nerede_nereye/ 

MÜŞTERİNİZ BİZDEN KAZANMAK SİZDEN!.. 
REKLAM TANITIM HABERLERİ 
tıklayın!        
www.marmarisbulten.com/Haberler/Tanitim_Reklam_Haberleri/

ANNELERDEN KALAN DEĞERLERİ GÖREBİLMEK
tarih Tarih: 13.05.2017, 02:08 okunma Okunma: 1171
Yorumlar
Çok güzel anlatmışsınız! Anneler günümüz kutlu olsun.
Tarih: 14.05.2017 - 21:37 | Gönderen: Arzu erden
Her zaman ki guzellikte, icten ve bizden bir anlatim lle gelen duygu seli. Annelerin sevgisinin yerini hic bir sey dolduramiyor. Cocuklugumuzu ve o guzel sevgiyi yine hissettiren satirlarin icin tesekkur ederim guzel arkadasim. Sutasli kulotlarimiz bilem annemizin el emegi ile dikilirdi..tuketim cilginliginin olmadigi ve herseyin degerinin ve anlaminin oldugunu ogreten o guzel annelerin cocuklari olmaktan gurur duyuyorum. Her gunu kutlu olsun tum meleklerimizin. Sevgi ve saygilarimla.
Tarih: 17.05.2017 - 19:09 | Gönderen: sibel.catkan
hatırladığım ne kadar çile çektiği...?
Tarih: 15.05.2017 - 12:33 | Gönderen: selcuk tankaya
Yazinizi okuyunca yuzumde tebessum olustu.. "Anne olunca anlarsin." Bunu sanirim bende dahil bircogumuz defalarca duymustur annelerimizden. Yillar sonra anne oldugumda bu sozu cok hatirladigim olmustur.Guzel yaziniz icin tesekkurler.Yureginize saglik.Kendi annem de dahil hayatta olmayan annelerimiz nurlar icinde uyusunlar.Tum anne ve anne adaylarinin bu ozel gunu kutlu olsun.
Tarih: 13.05.2017 - 04:09 | Gönderen: Nur Niemela
Ne güzel sıcacık bir yazı elinize sağlık...
Tarih: 13.05.2017 - 15:50 | Gönderen: Ozan Kazıcıoğlı
Canim ablamm harika bir yazi dizisi duygularimi duygulandirdii....gecmis dahami guzel
Tarih: 13.05.2017 - 15:50 | Gönderen: Hafize demir
Süper süper süper muhteşem bir yazı
Alıp beni eski günlere o saf temiz mutlu günlere götürdü.
Harikasın arkadaşım tebrikler.Tüm annelerimizin anneler gününü
Kutlarız.
Tarih: 13.05.2017 - 15:59 | Gönderen: İrem Köseoğlu
Anne sevgisini bu kadar öz ve içten anlatan güzel eşimin ve bütün annelerin bu güzel gününü kutluyorum.
Tarih: 13.05.2017 - 16:00 | Gönderen: Dr. Ahmet Hamdi Dinç
"Annenizin öyküsünü özel kılan sizlersiniz"! Ne özel! Ne güzel bir cümle...! Ya sonrası soluk soluğa okuduğum bir Öykü müy dü?! Sevgili Yazarımızın bir öyküye nasıl ilham verdiğini,satır aralarında hissetiğim gurur güven ve en yüksek duyguları görerek okudum.Ve bu kez yüreğim bir şarkı söylüyordu! "Ben kararlı uçarken yolumda...Sen çatık kaşlarının altında!Her yeni güne sevgiyle başlarsın.Annem sen benim yanıma kalansın!" Sevgili Birsen TANKAYA Dinç evet sen ve kaleminden akıttıkların her haliyle yalın içten ve özel! Teşekkürler.
Tarih: 14.05.2017 - 01:38 | Gönderen: Nevcihan Dinç
Yorumla
Ad Soyad
E-Posta (yayınlanmayacaktır)
Yorumunuz
Güvenlik Kodu
  
2010 ales