• Anasayfa
• Güncel
• Magazin
• Aktüalite
• Sağlık - Yaşam
• Spor
• Kültür - Sanat
• İş Dünyası
• Sizden Gelenler
• Yazarlar
• Duyuru - İlan - Reklam
• Seri İlanlar
• İş Dünyası Rehberi
• Bülten Gazetesi Arşivi

Günlük, haftalık ve aylık toplam ziyaretçi istatistiği

                    Yetmişli yılların başında, tam da ilkokulu bitirdiğim senenin yazıydı. Mahalleye yeni taşınmıştık. Okul kapandıktan sonra, mahallede tek çocuk bile kalmadı ve ben bu duruma hiçbir anlam veremiyordum.
               Biraz araştırınca mahalledeki bütün çocukların Kur’an kursuna gittiklerini öğrendim. Mahalledeki camide, imam efendi kurs veriyordu. Aileme “evde çok sıkılıyorum bende Kur’an kursuna gideceğim” dedim. Babam kafamın yanlış doldurulacağını düşünerek karşı çıktı. Oysa ki ben kesin kararlıydım. Sonunda ailem ısrarıma dayanamadı ve ben, Kur’an kursuna gitmeye başladım. 
                Hocamız İslamiyet’in doğuşunu, yayılışını o kadar güzel anlatıyordu ki sanki o anı yaşıyorduk. Zamanımız kaldığında da bize çok anlayışlı ve kibar bir şekilde sure ezberletmeye çalışıyordu. İslamiyet’i anlatırken aynı zamanda da değer yargılarını, vicdan muhasebesini ve adalet anlayışımızın nasıl olması gerektiğini de öğretiyordu.       
               Erdemli bir insanın nasıl olması gerektiğini, hem ruh temizliğinin hem beden temizliğinin ne kadar önemli olduğunu uzun uzun konuşuyorduk. Kendimizi sevmenin Tanrıyı sevmek olduğunu hocamız öğretmişti bize. Haksızlıklar karşısında dik durmayı, zalime boyun eğmemeyi, mazlumu daima korumayı, açları doyurmayı, komşusu açken kendisinin tok yatamayacağını, dedikodu yapmamayı, iftira atmamayı…      
                  Bugün okuduğum bir haber işte beni o yıllara götürdü.  Sultanahmet Camisinin imamı Levent Dursun mahyaya “Tek yol Devrim!” yazarak, dini görüşle siyasi görüşün farklı olduğunu gösterdi.
              Devletler hangi rejim ile yönetilirse yönetilsinler, bunun bizim maneviyatımızla din anlayışımızla ilgisi yoktur. Dini inancımızın yüksek oluşu, yada hiç olmayışı  bizim iyi bir devlet yöneticisi olacağımız ya da olamayacağımız anlamına gelmez..
                İlerici, çağdaş din adamlarımıza saygıyla.
                                                 Hülya Dedeoğlu - Kuşadası

                    Sözün özü;  “ Din ve mezhep, herkesin kendi vicdanına kalmış bir iştir.  Hiç kimse hiçbir kimseyi, ne bir din, ne de bir mezhebi kabul etmeye zorlayamaz. Din ve mezhep, hiçbir zaman politika aleti olarak kullanılamaz.” 
                  Mustafa Kemal Atatürk. (1930)