Marmaris Bülten
MARMARİSTE DATÇA'DA AKYAKA'DA DALYAN'DA NEREYE GİDİLİR NEREDE KALINIR
Your Voice Your Newspaper... From Marmaris to The World
40 YIL ÖNCE KAYBOLAN AYŞE TEYZEMİ ARIYORUM
40 YIL ÖNCE KAYBOLAN AYŞE TEYZEMİ ARIYORUM

                Yaklaşık 40 yıl önceleri çocukluğumuzda; şimdiki gibi ne sosyal medya, ne de internet siteleri hiç yoktu. Mahallelerimizde “Teyzeler” vardı, Ayşe Teyzeler…
                Teyze deyince annenin kız kardeşi olur, akla ilk gelen. Ama gerçek hayatta ayrıca apartmanda, sokağımızda, okulda hatta tüm mahallede teyzelerimiz vardı. Anneden sonra gelen, annelerimizi evde bulamadığımız zamanlarda kapısını çalıp evinde güven içerisinde beklediğimiz, evimize aç gitmeyelim diye beklerken de zorla da olsa karnımızı doyuran teyzelerimiz.
                Benim çocukluğumda ise mahallemizin bir “Ayşe Teyzesi” vardı. Şimdiki medyadan tanınan bilinen Ayşe Teyzeye göre boyu kısa, kırmızı yanaklı, beyaz tenli, hafif topluca, kara gözleri ve kahkahaları ile olduğu yeri inleten Ayşe Teyze.  Mahallede onun bilmediği hiçbir olay yoktu.  Her zaman bilgilerini taze tutar ve her an güncellerdi.
                Şimdilerde düşünüyorum da, gerçekten çok zor bir görevi vardı Ayşe teyzenin. her gün her an,  bilgiyi güncel tutacaksın ve doğru bilgi aktarımında bulunacaksın.  Bilgi aktararak el vereceğin kişilerinde senin gibi pratik olması gerekecek!.. Anlayacağınız, o zamanlar kulaktan kulağa anında ulaşırdı, haberler.  
                Neredeyse mahallenin muhtarı gibi yetki sahibiydi Ayşe teyzemiz. Bazı bilgileri Muhtar bile Ayşe teyzeden öğrenirdi.  “Mahallede kimin yardıma ihtiyacı var?”, ” Kim kiminle bakışıyor?”, “Kim kızına koca arıyor?”, “ Kim kimi nerede aldatmış, kim ne giymiş, akşam hangi evde ne pişecek?..” gibi mahallemizdeki sosyal hayat akışını, herkesten önce Ayşe teyze bilir, bilir o duyardı...
                Ayşe Teyze ile evimiz karşılıklı idi, aramızda sadece bir yol vardı. Bizim evden duyulurdu Ayşe teyzenin kahkahaları. Ne zaman yüksek bir kahkahasını duysam,  ilk aklıma gelen “yine yeni bir şey duydu” düşüncesi olurdu.
                O zamanlar çocuk aklımla sorardım; “Ayşe Teyze bu kadar bilgiyi nereden öğreniyorsun, nereden biliyorsun?” diye. O enerji yükleyen şen kahkahasıyla,”“Kuşlar bana cıvıldıyor.”derdi.  Ben de çocuk aklımla nerede bir  kuş görsem elimle göstererek, “Bunlar Ayşe teyzenin cıvıldayan kuşları” derdim ve beni duyanlar, bana garip garip bakarlardı...
                Peki ya şimdi?
                Çocukluğunuza dair anılarınıza ortak olan, onları paylaşan, çocukları her kötülükten koruyup kollayan, anneler evde yokken güven içerisinde kapısını çalabileceğiniz,Ayşe Teyze’niz var mı?..  Adını unutmadığınız, çocukluğunuzdan gülümseyerek size el sallayan bir teyzeniz var mı?..
                Şimdilerde ne yazık ki; kapandık kendi iç dünyamıza, kapandık çok katlı apartman katlarına… bırakın Ayşe teyzeyi, karşı komşumuzu bilmez, tanımaz olduk.  Birer birer kendi içimizde yalnızlaşırken, sosyal medyaların kalabalığında, karmaşasında boğulur kaybolur,  olduk.
                 Bazen düşünüyorum da , sosyal medya ortamı bir saat, bir gün, hatta bir hafta çalışmasa ne olur du halimiz?..  Sizce o çocukluğumuzun samimiyet dolu anne vekilleri, 40 yıl öncelerinde kaybolan  Ayşe Teyzeler yine yeniden ortaya çıkarlar mı, ha ne dersiniz?.. 
                 Yazar Birsen Tankaya Dinç - İstanbul

____________________________________________
TATİLDE NE NEREDE NEREYE? Tıklayın!..
www.marmarisbulten.com/Haberler/ne_nerede_nereye/ 

MÜŞTERİNİZ BİZDEN KAZANMAK SİZDEN!.. 
REKLAM TANITIM HABERLERİ 
tıklayın!        
www.marmarisbulten.com/Haberler/Tanitim_Reklam_Haberleri/

40 YIL ÖNCE KAYBOLAN AYŞE TEYZEMİ ARIYORUM
tarih Tarih: 01.10.2017, 15:37 okunma Okunma: 1427
Yorumlar
Ne kadar güzel anlatmışsınız. Çocukluğuma gittim mahalledeki teyzelerim aklıma geldi. Kaleminize sağlık.
Tarih: 01.10.2017 - 19:39 | Gönderen: Soner İnal
Ayşe senin teyzen benim ablamdı. Ben ise onun karışığı idim. Beni Oğlu gibi severdi. Hiç unutamam, askere gidince arkamdan ne çok ağlamıştı. Belki kendi çocuklarına o kadar ağlamamıştı. Şimdi başka bir semte taşınmış. Özlemedim desem yalan olur.
Tarih: 03.10.2017 - 12:01 | Gönderen: selçuk tankaya
Yorumla
Ad Soyad
E-Posta (yayınlanmayacaktır)
Yorumunuz
Güvenlik Kodu
  
2010 ales